1396/3/5


. در آخرین روز کاری پیش از ماه مبارک رمضان "مجمع عمومی عادی سالیانه گروه شرکتهای صنایع سیمان زابل" برای سال مالی منتهی به پایان اسفند نود و پنج در سالن برلیان هتل پارسیان آزادی تهران برگزار شد... به حول و لطف الهی, تدبیر و خلاقیت مدیر کارآفرین مجموعه و همت, پویایی و حمیت همه ی همکاران خوبم علیرغم محرومیت و کم برخورداری سیستان و بلوچستان شایسته, صورتهای مالی سالی که گذشت حکایت از توفیق کم نظیر و درخشش بی بدیل این مجموعه بعنوان موفق ترین شرکت در صنعت سیمان کشور داشت... تبریک به ظرفیتهای "صنعت ایران" که در سالهای نه چندان خوبش, بواسطه ی چنین مجموعه هایی, لبخند تولید را تجربه میکند #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/3/5

. در آخرین روز کاری پیش از ماه مبارک رمضان "مجمع عمومی عادی سالیانه گروه شرکتهای صنایع سیمان زابل" برای سال مالی منتهی به پایان اسفند نود و پنج در سالن برلیان هتل پارسیان آزادی تهران برگزار شد... به حول و لطف الهی, تدبیر و خلاقیت مدیر کارآفرین مجموعه و همت, پویایی و حمیت همه ی همکاران خوبم علیرغم محرومیت و کم برخورداری سیستان و بلوچستان شایسته, صورتهای مالی سالی که گذشت حکایت از توفیق کم نظیر و درخشش بی بدیل این مجموعه بعنوان موفق ترین شرکت در صنعت سیمان کشور داشت... تبریک به ظرفیتهای "صنعت ایران" که در سالهای نه چندان خوبش, بواسطه ی چنین مجموعه هایی, لبخند تولید را تجربه میکند #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/3/6


. انگار "تملق" و "چاپلوسی" بیش از دشمنیهای خارجی و مشکلات داخلی و آفات دیگر بلای جان توسعه یافتگی و عدالت پیشگی و شایسته پروری در "ایران" است... درست نمیدانم اگر ریشه یابی کنیم این مداهنه و پاچه خاریهای جا افتاده و کارآمد شده در فرهنگ ما, با آداب تعارفات زیادی و رودرباسی های خفه کننده ی متداولمان هم خانواده اند یا به هم ارتباطی ندارند?!! اما این را دقیق میدانم و مطمئنم "چاپلوسی" با "ستایش قدرشناسانه" در عین ظاهر نزدیک, آنقدر مرز تابلو و آشکاری دارد که بر خلاف تصور فرد "پاچه خار" همه ی ناظران بیرونی رذالت اولی را از مروت دومی تشخیص میدهند! (چاپلوسی) وقتی اتفاق میفتد که فرد تهی و فرومایه و خالی از عزت نفس است و (قدرشناسی) وقتی اتفاق نمی افتد که طرف حسادت و درماندگی دارد: نقل است که روزی شاه عباس صفوي، رجال كشور را به ضيافت شاهانه ميهمان كرد و به خدمتكاران دستور داد تا در سر قليان ها بجاي تنباكو، از سرگين اسب استفاده كنند. ميهمان ها مشغول كشيدن قليان شدند و دود و بوي پهنِ اسب، فضا را پر كرد اما رجال از بيم ناراحتي‌ شاه پشت سر هم بر ني قليان پُك عميق زده و با احساس رضايت دودش را هوا مي دادند! گويي در عمرشان، تنباكويي به آن خوبي‌ نكشيده اند! شاه رو به آنها كرده و گفت: «سرقليان ها با بهترين تنباكو پر شده اند. آن را حاكم همدان برايمان فرستاده است.» همه از تنباكو و عطر آن تعريف كرده و گفتند: «براستي تنباكويي بهتر از اين نمي‌توان يافت.» شاه به رئيس نگهبانان دربار، كه پك هاي بسيار عميقي به قليان مي زد، گفت: « تنباكويش چطور است؟» رئيس نگهبانان گفت: «به سر اعليحضرت قسم، پنجاه سال است كه قليان مي كشم، اما تنباكويي به اين عطر و مزه نديده ام!» شاه با تحقير به آنها نگاهي‌ كرد و گفت: «مرده شوي ببرد شما را كه بخاطر حفظ پست و مقام، حاضريد بجاي تنباكو، پِهِن اسب بكشيد و بَه‌‌‌ بَه‌‌‌‌‌‌ و چَه چَه كنيد.» ????بعضی ها برای حفظ جایگاه خود حاضرند به هر حقارتی تن دهند و به هر کاری دست زنند و هر چیزی را قبول و تایید کنند! #تظاهر_تملق_تزویر

1396/3/6

. انگار "تملق" و "چاپلوسی" بیش از دشمنیهای خارجی و مشکلات داخلی و آفات دیگر بلای جان توسعه یافتگی و عدالت پیشگی و شایسته پروری در "ایران" است... درست نمیدانم اگر ریشه یابی کنیم این مداهنه و پاچه خاریهای جا افتاده و کارآمد شده در فرهنگ ما, با آداب تعارفات زیادی و رودرباسی های خفه کننده ی متداولمان هم خانواده اند یا به هم ارتباطی ندارند?!! اما این را دقیق میدانم و مطمئنم "چاپلوسی" با "ستایش قدرشناسانه" در عین ظاهر نزدیک, آنقدر مرز تابلو و آشکاری دارد که بر خلاف تصور فرد "پاچه خار" همه ی ناظران بیرونی رذالت اولی را از مروت دومی تشخیص میدهند! (چاپلوسی) وقتی اتفاق میفتد که فرد تهی و فرومایه و خالی از عزت نفس است و (قدرشناسی) وقتی اتفاق نمی افتد که طرف حسادت و درماندگی دارد: نقل است که روزی شاه عباس صفوي، رجال كشور را به ضيافت شاهانه ميهمان كرد و به خدمتكاران دستور داد تا در سر قليان ها بجاي تنباكو، از سرگين اسب استفاده كنند. ميهمان ها مشغول كشيدن قليان شدند و دود و بوي پهنِ اسب، فضا را پر كرد اما رجال از بيم ناراحتي‌ شاه پشت سر هم بر ني قليان پُك عميق زده و با احساس رضايت دودش را هوا مي دادند! گويي در عمرشان، تنباكويي به آن خوبي‌ نكشيده اند! شاه رو به آنها كرده و گفت: «سرقليان ها با بهترين تنباكو پر شده اند. آن را حاكم همدان برايمان فرستاده است.» همه از تنباكو و عطر آن تعريف كرده و گفتند: «براستي تنباكويي بهتر از اين نمي‌توان يافت.» شاه به رئيس نگهبانان دربار، كه پك هاي بسيار عميقي به قليان مي زد، گفت: « تنباكويش چطور است؟» رئيس نگهبانان گفت: «به سر اعليحضرت قسم، پنجاه سال است كه قليان مي كشم، اما تنباكويي به اين عطر و مزه نديده ام!» شاه با تحقير به آنها نگاهي‌ كرد و گفت: «مرده شوي ببرد شما را كه بخاطر حفظ پست و مقام، حاضريد بجاي تنباكو، پِهِن اسب بكشيد و بَه‌‌‌ بَه‌‌‌‌‌‌ و چَه چَه كنيد.» ????بعضی ها برای حفظ جایگاه خود حاضرند به هر حقارتی تن دهند و به هر کاری دست زنند و هر چیزی را قبول و تایید کنند! #تظاهر_تملق_تزویر

مشاهده

1396/3/8


. . "سکوت میکنم و عشق در دلم جاریست که این شگفت ترین نوع خویشتن داریست" اما همیشه اینطور نیست! گاهی هم انتخاب "سکوت" از این جهت است که در این شهر: "حتی اگر باران بشوی و بخواهی عاشقانه بباری, هستند کسانی که چتر در دست میگیرند و باریدن تو را نمی خواهند..." و گاهی سکوت شرافتی دارد که گفتن ندارد اما با همه احوال سبک زندگی در دنیای من "زندگی سر و صداهاست" گرچه گاه با هیاهویی از جنس "سکوت" این سکوت لعنتی همانیست که گاهی علامت رضاست و گاهی نقل اینکه "سکوتم از رضایت نیست دلم اهل شکایت نیست" و البته همیشه هم این سکوت دوام ندارد که گاهی از رکود سکوت سردم میشود و تلخنای آخرین جرعه های جام تحمل را چنین شکیبایی میکنم که فعلا "من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که پیش از هر فریادی لازم است" بویژه اگر آستانه هایی از معنا برای صبوری تعریف کنی, میدانی که خارج از آن مرادِ معنا, باید از سکوت بگذری و بخوانی: "من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک چرخ برهم زنم ار غیر مرادم باشد" از جمله ی این "وقت ها" مواجهه شدن با "بیشعوریست" قبلا حکایت بیشعوری را در نگاشته هایم نبشته بودم اما چه فایده از برخی بیشعورهای ولو در بستر جامعه ما!!! "وقتی میمیرید نمی فهمید که مرده اید فقط تحملش برای دیگران سخت است...! بی شعور بودن هم درست مشابه همین وضعیت است"...! او نمی فهمد بیشعوریهای خلق و خو شده اش را... هرچه هست, حقیقتِ این صبوریِ امّیدوار این است که فریاد را همه میتوانند بشنوند, ولی "هنر واقعی شنیدن صدای سکوت است"... این "هنر" کیمیای رابطه و فهم در کشور, شهر, کار و دریک کلام در جامعه است و هنوز "من بنده ی آنم که خموشی داند" . . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/3/8

. . "سکوت میکنم و عشق در دلم جاریست که این شگفت ترین نوع خویشتن داریست" اما همیشه اینطور نیست! گاهی هم انتخاب "سکوت" از این جهت است که در این شهر: "حتی اگر باران بشوی و بخواهی عاشقانه بباری, هستند کسانی که چتر در دست میگیرند و باریدن تو را نمی خواهند..." و گاهی سکوت شرافتی دارد که گفتن ندارد اما با همه احوال سبک زندگی در دنیای من "زندگی سر و صداهاست" گرچه گاه با هیاهویی از جنس "سکوت" این سکوت لعنتی همانیست که گاهی علامت رضاست و گاهی نقل اینکه "سکوتم از رضایت نیست دلم اهل شکایت نیست" و البته همیشه هم این سکوت دوام ندارد که گاهی از رکود سکوت سردم میشود و تلخنای آخرین جرعه های جام تحمل را چنین شکیبایی میکنم که فعلا "من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که پیش از هر فریادی لازم است" بویژه اگر آستانه هایی از معنا برای صبوری تعریف کنی, میدانی که خارج از آن مرادِ معنا, باید از سکوت بگذری و بخوانی: "من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک چرخ برهم زنم ار غیر مرادم باشد" از جمله ی این "وقت ها" مواجهه شدن با "بیشعوریست" قبلا حکایت بیشعوری را در نگاشته هایم نبشته بودم اما چه فایده از برخی بیشعورهای ولو در بستر جامعه ما!!! "وقتی میمیرید نمی فهمید که مرده اید فقط تحملش برای دیگران سخت است...! بی شعور بودن هم درست مشابه همین وضعیت است"...! او نمی فهمد بیشعوریهای خلق و خو شده اش را... هرچه هست, حقیقتِ این صبوریِ امّیدوار این است که فریاد را همه میتوانند بشنوند, ولی "هنر واقعی شنیدن صدای سکوت است"... این "هنر" کیمیای رابطه و فهم در کشور, شهر, کار و دریک کلام در جامعه است و هنوز "من بنده ی آنم که خموشی داند" . . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/3/17


. در آستانه ی آغاز فعالیت کارخانه پلیمر پاکت پرند زاهدان(هشتمین مولود گروه شرکتهای صنایع سیمان زابل) نشست خبری "اقتصاد مقاومتی در کارنامه موفق عملکرد این مجموعه ی کاملا خصوصی" برگزار شد تا با تورق خاطرات کارآمد کارآفرینی (محمدرضا احسانفر) مردی برخاسته از همین "سیستان و بلوچستان", زادبوم شایستگیهای نابرخوردار ایران, مروری شود بر اینکه سرمایه های خِرّد و ظرفیتهای بزرگ ایران زمین "هستند و میتوانند, اگر باور شوند..." البته در نهاد "موفق ها" خاصیتیست که اگر همراهی نشوند هم نمی ایستند, اگر راهی نیابند هم راهی برخواهند ساخت, و اگر باورشان نکنی با محصول اراده شان اثبات خواهند شد... اقتصاد مقاومتی فارغ از شعار, درست یعنی همین! یعنی برای "وابستگی" سهم قابلی قائل نبودن, یعنی اقتصاد حاصل از حرکت بر مدار شعور و خرد نه شعار و تعصب... بیش از هزار شغل مستقیم و بالغ بر چهار هزار اشتغال غیرمستقیم تنها یکی از دستاوردهای مجموعه ایست که امروز فراتر از ظرفیت اسمی کارخانه اش تولید میکند, بیش از انتظار بازار دست به گریبان با رکود مصرف تحویل میدهد, بزرگترین صادرکننده کشور به افغانستان است و بزرگترین صادرکننده سیمان ایران به پاکستان! "سیمان سیستان", علیرغم بناشدن در قلب محرومیت, در سال نسبتا راکد و نامساعدی که بر تولید گذشت, توانست افراشته ترین پرچم موفقیت در صنعت سیمان را در این صنف تولیدی هم بسته و مقارن با شاخص توسعه و روند رشد اقتصادی در اهتزاز نگه دارد... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/3/17

. در آستانه ی آغاز فعالیت کارخانه پلیمر پاکت پرند زاهدان(هشتمین مولود گروه شرکتهای صنایع سیمان زابل) نشست خبری "اقتصاد مقاومتی در کارنامه موفق عملکرد این مجموعه ی کاملا خصوصی" برگزار شد تا با تورق خاطرات کارآمد کارآفرینی (محمدرضا احسانفر) مردی برخاسته از همین "سیستان و بلوچستان", زادبوم شایستگیهای نابرخوردار ایران, مروری شود بر اینکه سرمایه های خِرّد و ظرفیتهای بزرگ ایران زمین "هستند و میتوانند, اگر باور شوند..." البته در نهاد "موفق ها" خاصیتیست که اگر همراهی نشوند هم نمی ایستند, اگر راهی نیابند هم راهی برخواهند ساخت, و اگر باورشان نکنی با محصول اراده شان اثبات خواهند شد... اقتصاد مقاومتی فارغ از شعار, درست یعنی همین! یعنی برای "وابستگی" سهم قابلی قائل نبودن, یعنی اقتصاد حاصل از حرکت بر مدار شعور و خرد نه شعار و تعصب... بیش از هزار شغل مستقیم و بالغ بر چهار هزار اشتغال غیرمستقیم تنها یکی از دستاوردهای مجموعه ایست که امروز فراتر از ظرفیت اسمی کارخانه اش تولید میکند, بیش از انتظار بازار دست به گریبان با رکود مصرف تحویل میدهد, بزرگترین صادرکننده کشور به افغانستان است و بزرگترین صادرکننده سیمان ایران به پاکستان! "سیمان سیستان", علیرغم بناشدن در قلب محرومیت, در سال نسبتا راکد و نامساعدی که بر تولید گذشت, توانست افراشته ترین پرچم موفقیت در صنعت سیمان را در این صنف تولیدی هم بسته و مقارن با شاخص توسعه و روند رشد اقتصادی در اهتزاز نگه دارد... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/2/26


. . "هيچ کجا, هيچ زمان, فرياد ِ زنده گي بي جواب نمانده است... به صداهاي ِ دور گوش ميدهم از دور به صداي ِ من گوش مي دهند من زنده ام... فرياد ِ من بي جواب نيست، قلب ِ خوب ِ تو جواب ِ فرياد ِ من است" اینبار "برهه" واقعا حساس است... گرچه به زندگی کردن در برهه حساس عادت داریم ولی اینبار خیلی متفاوت است این حساسیت انتخاب بین دو راه است, دو مسیر با دو مقصد متفاوت... یا باید بر عهدمان برای صلح, برای آشتی, برای توسعه, برای آزادی, برای اعتدال, برای اصلاح, برای فرزندانمان, برای زندگی و برای "ایران" بمانیم, یا باید به عقب برگردیم... من برای برنگشتن "این جمعه می آیم" تو هم بیا, تا فریادم بی پاسخ نماند... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/2/26

. . "هيچ کجا, هيچ زمان, فرياد ِ زنده گي بي جواب نمانده است... به صداهاي ِ دور گوش ميدهم از دور به صداي ِ من گوش مي دهند من زنده ام... فرياد ِ من بي جواب نيست، قلب ِ خوب ِ تو جواب ِ فرياد ِ من است" اینبار "برهه" واقعا حساس است... گرچه به زندگی کردن در برهه حساس عادت داریم ولی اینبار خیلی متفاوت است این حساسیت انتخاب بین دو راه است, دو مسیر با دو مقصد متفاوت... یا باید بر عهدمان برای صلح, برای آشتی, برای توسعه, برای آزادی, برای اعتدال, برای اصلاح, برای فرزندانمان, برای زندگی و برای "ایران" بمانیم, یا باید به عقب برگردیم... من برای برنگشتن "این جمعه می آیم" تو هم بیا, تا فریادم بی پاسخ نماند... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/2/29


. . حیف است میهن سرزمینی پست! باشد، پشت نقاب شیخ، مردی مست باشد! ما را به هم می ریزد این رنگ و تظاهر؛ هر کس فقط باید همان که هست باشد... ادای آزادی و ژستهای لبخند دار دم رای گیری کار نمیکند, نمایش انعطاف پذیری و سناریوی آغوش گشودن برای "حتی تتلوها" دیگر موثر نیست, ما شما را می شناسیم... همراه با جمعیت بودن و شعار مردمی دادن و وعده های آرامش و آزادی و تغییر و اصلاح و... به ساحت همواره متفاوت از مردمتان نمی آید. میدانیم که الان هم آخرین ساعتهای هواخوری مردمیست که به جعبه ابزارتان اعتماد کردند انتخابات که تمام شد, نیازتان که برطرف شد, درب این جعبه ابزار را خواهید بست تا نیازی دیگر و ما اینبار, برای اینکه ابزار تزویر نشویم همراه تدبیر شدیم... با روحانی ماندیم به امید تسلط فراگیر آگاهی, روزی که کسی جایش در جعبه ابزار کسانی نباشد! ???? اللهم لا تُسَلِّطْ عَلَینا مَنْ لا یَرحَمُنا . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/2/29

. . حیف است میهن سرزمینی پست! باشد، پشت نقاب شیخ، مردی مست باشد! ما را به هم می ریزد این رنگ و تظاهر؛ هر کس فقط باید همان که هست باشد... ادای آزادی و ژستهای لبخند دار دم رای گیری کار نمیکند, نمایش انعطاف پذیری و سناریوی آغوش گشودن برای "حتی تتلوها" دیگر موثر نیست, ما شما را می شناسیم... همراه با جمعیت بودن و شعار مردمی دادن و وعده های آرامش و آزادی و تغییر و اصلاح و... به ساحت همواره متفاوت از مردمتان نمی آید. میدانیم که الان هم آخرین ساعتهای هواخوری مردمیست که به جعبه ابزارتان اعتماد کردند انتخابات که تمام شد, نیازتان که برطرف شد, درب این جعبه ابزار را خواهید بست تا نیازی دیگر و ما اینبار, برای اینکه ابزار تزویر نشویم همراه تدبیر شدیم... با روحانی ماندیم به امید تسلط فراگیر آگاهی, روزی که کسی جایش در جعبه ابزار کسانی نباشد! ???? اللهم لا تُسَلِّطْ عَلَینا مَنْ لا یَرحَمُنا . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/2/31


. . آقای "رئیس جمهور" حالا نوبت توست, حماسه ساز شو, به پشتوانه شکوه حضور و قوت وجود این "مردم"... مردمی که حتی نیازمندشان هم (با جیبی خالی اما قلبی سرشار) مثل سوئیسی های پولدار به "پول مفت" (نه) گفت! به احترام این مردم باید تا آخر ایستاد, حتی نه فقط برای ملتی که در "ایران" زندگی میکند, هموطنان خارج از کشورمان هم در تمام پهنه ی کره ی زمین "بنفش" گل دادند, درود بر آنها که کیلومترها و ساعتها تا سفارت ایران رانندگی کردند تا بیرون از ایران, برای ایران رای به "اعتدال و توسعه" بدهند . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/2/31

. . آقای "رئیس جمهور" حالا نوبت توست, حماسه ساز شو, به پشتوانه شکوه حضور و قوت وجود این "مردم"... مردمی که حتی نیازمندشان هم (با جیبی خالی اما قلبی سرشار) مثل سوئیسی های پولدار به "پول مفت" (نه) گفت! به احترام این مردم باید تا آخر ایستاد, حتی نه فقط برای ملتی که در "ایران" زندگی میکند, هموطنان خارج از کشورمان هم در تمام پهنه ی کره ی زمین "بنفش" گل دادند, درود بر آنها که کیلومترها و ساعتها تا سفارت ایران رانندگی کردند تا بیرون از ایران, برای ایران رای به "اعتدال و توسعه" بدهند . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/2/6


. . ???? براي تحقق بهترين انتخاب، فقط كافيست "ايران" دوباره بيايد... زياد دور نرويم، اگر فقط چند صفحه ی قبلي كتاب تاريخ سياسي و دفتر نتایج انتخاباتي گذشته را ورق بزنيم مصمم خواهيم شد به جاي آنكه "بازي سياست", بر اقتصاد، اجتماع و حتي فرهنگمان تاثير منفي بگذارد، با "فرهنگ صحيح اجتماعي" خود دست كم براي احترام به نظر خودمان پاي صندوق هاي راي باشيم تا "حداقلها" براي كيفيت زندگي "حداكثر"ها تصميم نگيرند. و براي اينكه تصميم بگيريم که "همه بیاييم", لازم نيست چندان هم سياسي باشيم؛ منطقي بودن كفايت ميكند... كافيست يادمان نرود که چه راي بدهيم و چه راي ندهيم, ريس جمهور منتخب، رييس اجرايي كشور همه ماست، درست مثل اينكه نمايندگان منتخب براي جامعه زندگي همه ما وضع قانون ميكنند و منتخبان شوراي شهرها, تصميم سازان كيفيت شهرنشيني همه شهروندانند. حتي اگر انتخابهاي ممكن، نسبت به انتظار و عقيده مان محدود است، راي بدهيم؛ حتي اگر باورمان اين است كه "با سياست كاري نداريم" برای اقتصاد، برای فرهنگ، به خاطر اجتماع و براي كيفيت زندگي راي بدهيم. رسالت اجتماعيمان بجاي خود، اينگونه لااقل از "خودمان" شروع كرده ايم پاس داشتن حقوق شهروندي خودمان را... اگر تصميم بگیریم "همه" بياييم و -نميگويم در تعيين سرنوشت- بخواهيم در تضمين پيشگيري از سقوط اميد و كرامت و اخلاق و عقلانيت و اقتصاد و توليد و دهها مولفه ديگر موثر بر كيفيت زندگي، فقط با مرور و تکیه بر "تجربه خودمان" صاحب نظر باشيم, "انتخاب بهتر" محقق ميشود. آنوقت براي انتخابمان نه مناظره و مصاحبه هاي "حرف" در درجه اولِ اهميت خواهد بود، نه وعده هاي "اصلاح", نه ادعاهاي "اصول" و نه حتي كارناوالهايي از نمايش كه اين روزها كم كم گرد و خاكشان حال و هواي سياست را به ميدان جنگ شبيه تر خواهد كرد؛ هيچ كدام براي انتخاب منطقي چندان مهم نيست... چرا كه فقط چهار سال گذشته است و هنوز حافظه ي جامعه ياري ميكند براي انتخاب درست از بين "اين" و "آن"... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/2/6

. . ???? براي تحقق بهترين انتخاب، فقط كافيست "ايران" دوباره بيايد... زياد دور نرويم، اگر فقط چند صفحه ی قبلي كتاب تاريخ سياسي و دفتر نتایج انتخاباتي گذشته را ورق بزنيم مصمم خواهيم شد به جاي آنكه "بازي سياست", بر اقتصاد، اجتماع و حتي فرهنگمان تاثير منفي بگذارد، با "فرهنگ صحيح اجتماعي" خود دست كم براي احترام به نظر خودمان پاي صندوق هاي راي باشيم تا "حداقلها" براي كيفيت زندگي "حداكثر"ها تصميم نگيرند. و براي اينكه تصميم بگيريم که "همه بیاييم", لازم نيست چندان هم سياسي باشيم؛ منطقي بودن كفايت ميكند... كافيست يادمان نرود که چه راي بدهيم و چه راي ندهيم, ريس جمهور منتخب، رييس اجرايي كشور همه ماست، درست مثل اينكه نمايندگان منتخب براي جامعه زندگي همه ما وضع قانون ميكنند و منتخبان شوراي شهرها, تصميم سازان كيفيت شهرنشيني همه شهروندانند. حتي اگر انتخابهاي ممكن، نسبت به انتظار و عقيده مان محدود است، راي بدهيم؛ حتي اگر باورمان اين است كه "با سياست كاري نداريم" برای اقتصاد، برای فرهنگ، به خاطر اجتماع و براي كيفيت زندگي راي بدهيم. رسالت اجتماعيمان بجاي خود، اينگونه لااقل از "خودمان" شروع كرده ايم پاس داشتن حقوق شهروندي خودمان را... اگر تصميم بگیریم "همه" بياييم و -نميگويم در تعيين سرنوشت- بخواهيم در تضمين پيشگيري از سقوط اميد و كرامت و اخلاق و عقلانيت و اقتصاد و توليد و دهها مولفه ديگر موثر بر كيفيت زندگي، فقط با مرور و تکیه بر "تجربه خودمان" صاحب نظر باشيم, "انتخاب بهتر" محقق ميشود. آنوقت براي انتخابمان نه مناظره و مصاحبه هاي "حرف" در درجه اولِ اهميت خواهد بود، نه وعده هاي "اصلاح", نه ادعاهاي "اصول" و نه حتي كارناوالهايي از نمايش كه اين روزها كم كم گرد و خاكشان حال و هواي سياست را به ميدان جنگ شبيه تر خواهد كرد؛ هيچ كدام براي انتخاب منطقي چندان مهم نيست... چرا كه فقط چهار سال گذشته است و هنوز حافظه ي جامعه ياري ميكند براي انتخاب درست از بين "اين" و "آن"... . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده

1396/2/12


. . گفت: چیزی نمی خوایم که... کار میخوایم, کار کنیم!!! پسرش پرسیده بابا کار میکنی? سه ساله قول دادی دوچرخه بخری???? به مامان بزرگشم گلایه کرده که بابا دروغگوئه!!! . ✍ به اینا وعده ی یارانه ندید, اینارو متاثر از جنگ زرگری خودتون و روشن کردن دزدگیراتون برای هم نکنید, خونه و ماشین همدیگرو نشون ندید که این "بابای دروغگو شده" و پسر در حسرت دوچرخش فکر کنن پول دوچرخه را دزدیدین که باهاش کارخونه بزنین... اتفاقا اگه مدیریت مایملک خودتون مثل اداره کردن جامعتون نمایشی و متظاهر و بی کفایت نیست, اگه بلدید یه قرون را بکنید دوزار برید وام نجومی بگیرید, بخشیشا املاک نجومی کنید اما با بخش دیگه بلد باشین و "تولید و اشتغال" واقعی راه بندازید که امثال این بابا کار داشته باشن و کار کنن که "دروغگو" نشن... دروغگو شدن اگه برای شما عجیب نیست, برای این جماعت فاجعست... اینا تعریفشون از خدا و دین و دنیا با شماها متفاوته: مثلا ""اینا میگن نونشون را خدا باید بده ولی شما میگین باید از خدا نون دربیارین"" آقایون! اصلا شما را بخدا توی مناظره هاتون فقط اگه از "مدیریت و برنامه" حرفی دارین بگین. نپرین به هم! حتی از دین و دیون همدیگه هم نگین, بخورید و بیاشامید اما... یادتون بمونه این بابای دروغگو شده "کار" خواست! نه یارانه, نه صدقه... گفت که پیامبرش گفته زحمت بکش, آه نکش! پسر این بابا برای کار کردن باباش وقت اذان میره جلوی مسجد "دعا" میکنه, اینا با دین و خدا و پیغمبر خودشون حال میکنن (اینو ازشون نگیرین) والله اینا هم با دین و مسلک شما کاری ندارن... یعنی اصلا براشون فرقی نداره, میگن "حاکمانی كه نمی دانند شب مردمانشان چگونه به صبح میرسد, دیگر چه فرقی میكند به شراب نشسته باشند یا به نیایش ایستاده باشند." اگه هم نمی تونین با ایجاد بستر "تولید" و مدیریت درست چرخه مولد اقتصاد (نه چاپ پول و توزیع صدقه) شغل ایجاد کنین, یا اگه اشتغالو نمیفهمین, به این بابا وعده ی سر خرمن آفت زدتونو ندین... آخه گفتم که, "برای شما عادیه" اما اگه این بابا متاثر بشه و حرفتونو باور کنه و به بچه قول بده, "دروغگو" میشه! میفهمی!? "دروغگو" میدونم که براتون طبیعیه اما فقط... التماس آخر اینکه "وعده ای ندین که نمیشه" اصلا "به چیزی دست نزنین" همینجوری خوبه! قدرت رو هم نوبتی کنین دو بار شما اینوریا, دو بارم اون اونوریا! "فقرا هم عادت میکنن"... . میگن: پسر ملانصرالدین ازش پرسید پدر، "فقر" چند روز طول می‌کشه؟ ملا گفت: چهل روز پسرم پسر گفت: ینی بعد چهل روز ثروتمند می‌شیم؟ ملا جواب داد: نه پسرم، "عادت می‌کنیم" . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

1396/2/12

. . گفت: چیزی نمی خوایم که... کار میخوایم, کار کنیم!!! پسرش پرسیده بابا کار میکنی? سه ساله قول دادی دوچرخه بخری???? به مامان بزرگشم گلایه کرده که بابا دروغگوئه!!! . ✍ به اینا وعده ی یارانه ندید, اینارو متاثر از جنگ زرگری خودتون و روشن کردن دزدگیراتون برای هم نکنید, خونه و ماشین همدیگرو نشون ندید که این "بابای دروغگو شده" و پسر در حسرت دوچرخش فکر کنن پول دوچرخه را دزدیدین که باهاش کارخونه بزنین... اتفاقا اگه مدیریت مایملک خودتون مثل اداره کردن جامعتون نمایشی و متظاهر و بی کفایت نیست, اگه بلدید یه قرون را بکنید دوزار برید وام نجومی بگیرید, بخشیشا املاک نجومی کنید اما با بخش دیگه بلد باشین و "تولید و اشتغال" واقعی راه بندازید که امثال این بابا کار داشته باشن و کار کنن که "دروغگو" نشن... دروغگو شدن اگه برای شما عجیب نیست, برای این جماعت فاجعست... اینا تعریفشون از خدا و دین و دنیا با شماها متفاوته: مثلا ""اینا میگن نونشون را خدا باید بده ولی شما میگین باید از خدا نون دربیارین"" آقایون! اصلا شما را بخدا توی مناظره هاتون فقط اگه از "مدیریت و برنامه" حرفی دارین بگین. نپرین به هم! حتی از دین و دیون همدیگه هم نگین, بخورید و بیاشامید اما... یادتون بمونه این بابای دروغگو شده "کار" خواست! نه یارانه, نه صدقه... گفت که پیامبرش گفته زحمت بکش, آه نکش! پسر این بابا برای کار کردن باباش وقت اذان میره جلوی مسجد "دعا" میکنه, اینا با دین و خدا و پیغمبر خودشون حال میکنن (اینو ازشون نگیرین) والله اینا هم با دین و مسلک شما کاری ندارن... یعنی اصلا براشون فرقی نداره, میگن "حاکمانی كه نمی دانند شب مردمانشان چگونه به صبح میرسد, دیگر چه فرقی میكند به شراب نشسته باشند یا به نیایش ایستاده باشند." اگه هم نمی تونین با ایجاد بستر "تولید" و مدیریت درست چرخه مولد اقتصاد (نه چاپ پول و توزیع صدقه) شغل ایجاد کنین, یا اگه اشتغالو نمیفهمین, به این بابا وعده ی سر خرمن آفت زدتونو ندین... آخه گفتم که, "برای شما عادیه" اما اگه این بابا متاثر بشه و حرفتونو باور کنه و به بچه قول بده, "دروغگو" میشه! میفهمی!? "دروغگو" میدونم که براتون طبیعیه اما فقط... التماس آخر اینکه "وعده ای ندین که نمیشه" اصلا "به چیزی دست نزنین" همینجوری خوبه! قدرت رو هم نوبتی کنین دو بار شما اینوریا, دو بارم اون اونوریا! "فقرا هم عادت میکنن"... . میگن: پسر ملانصرالدین ازش پرسید پدر، "فقر" چند روز طول می‌کشه؟ ملا گفت: چهل روز پسرم پسر گفت: ینی بعد چهل روز ثروتمند می‌شیم؟ ملا جواب داد: نه پسرم، "عادت می‌کنیم" . #ابراهیم_طاهرخانی_کدخدایی

مشاهده